Send us your Literature

    Main Categories
Editorial / सम्पादकीय
Interview / अन्तर्वार्ता
Poetry / कविता
Story / कथा
Essay / निबन्ध
Drama / नाटक
Novel / उपन्यास
Criticism / समालोचना
Article / लेख
Lyrics / गीत/गजल
Memoir / संस्मरण
New Talent / नव प्रतिभा
Review / समिक्षा
English / अंग्रेजी
Others / विविध

  More Options
Interview / अन्तर्वार्ता
Most Viewed / धेरै पढिएका
Top Rated / धेरै मत पाएका
Videos / भिडियो
Photos / विशेष तस्वीरहरु
Published Books / सृजनशील साहित्य समाजबाट प्रकाशित पुस्तकहरु

  Advertisement


Titles Description    Advance Search

Published : December 01, 2010 | Author : देश सुब्बा
Category : Article / लेख | Views : 976 | Unrated

  
देश सुब्बा

         २१ तारिख आइतबार २०१० । आधा घाम र आधा छायाँ छोडिन्दै गएको गर्मी र अगाडि पोल्दै चिसाउँदै आइरहेको जाडो मौसमको त्यो दिन कामले थकित शरीर र दिमागमा बाक्लिएको शहर, समस्याको प्रदुषणले उकुसमुकुसिएका कविता, शरीर सबैलाई झटाउन, टकटकाउन र ताजा बनाउन हाम्रो सधैँ चुनवानमा भेटघाट गर्ने सृजक, विचारक, समालोचक प्रेम राई, डि.बी. पालुङवा, बिमल राई, म देश सुब्बा र दुई अथक कुदिरहने बालकहरू अविनाश र निसाम्को टोली हङकङको प्रसिद्ध युद्ध कालिन खानेपानी जगेर्ना गर्न निर्माण गरिएको धेरै बाँधहरू मध्येको एउटा प्रसिद्ध बाँध 'सिन मुन बाँध' वरिपरि एक वृत्त पैदल यात्रा मार्न हिँड्यौँ । थियो झोलामा केही पानी, जूस र सम्झनालाई कैद गर्ने बिमलको क्यामेरा ।

          बाटोमा लटरम्म कविता थिए । रुखमा फलिरहेका, फूलमा झुल्दै गरेका, पानीमा पौडिरहेका, हावामा तैरिरहेका । ती उर्वर कविताले हाम्रो आँखा, दिमाग र मनलाई छुन्थ्यो, हल्लाउँथ्यो र थकाइले सुतिरहेको चेतनालाई झक्झकाउँथ्यो । झोलामा थिए बिमलका नयाँ कविता, डि.बी.को कविता र मेरा कविताहरू । हामीले प्रकृतिका कविता र झोलाका कविताहरूलाई ताछ्न थाल्यौ, छोडाउन थाल्यौ, फिजाउन थाल्यौँ । हाम्रो खुट्टाले यात्राको रेखा टेक्दै, छोड्दै गरिरहेका थिए । बाँधको किनारामा प्राकृतिक सौन्दर्यको सिकार गरिरहेका चित्रकार, फोटोग्राफर थिए । चित्रकार किनारमा थुप्रिएको ढुङ्गा र रुखको जराको स्केच गरिरहेका थिए, फोटोग्राफर त्यहाँ माछासित भोक र हत्याको खेल खेलिरहेका बकुलाहरूलाई क्यामेरामा कैद गरिरहेका थिए । हामीले टेक्दै र छोड्दै गरेको बाँध गोलो रेखाको एउटा वृत्त थियो । हामीले बाँधको वृत्तसँगै जीवनको सानो खण्डको वृत्त कोरिरहेका थियौ । हामी जीवन, जगत्, मृत्यु सबैलाई धारण गरेर एउटा एउटा अदृश्य रेखामा हिँडिरहेका रहेछौँ । मृदुभाषी प्रेम राई कविताको शल्यक्रियामा भन्दै थिए, 'मलाई लागेको के हो भने कवितामा शिल्प हुनुपर्छ, कारण हुनुपर्छ र सन्देश हुनुपर्छ ।' उनको भनाइको रेखा डि.बी. पालुङ्वाको सुन्दर कविता 'मेरो यात्रा अब अन्तरिक्षतिर' तर्फ तानिएको थियो । हामीले यस कवितामा बहस गर्यौँ । किनभने शिल्पले भरिपूर्ण यो कविता अति सुन्दर हुँदाहुँदै पनि अन्तरिक्ष यात्राको कारण, उसलाई स्पष्ट भएको थिएन रहेनछ । डि.बी. ले केही बताए कविताको बारेमा । तर ऊ कारणमा आफै पनि स्पष्ट नभएको जस्तो देखिन्थ्यो । उकालो चढ्दाचढ्दै बिमल भन्दै थिए, देशजीको रेखा कविता 'आँधी छेक्ने गुलाबको म विनिर्माण गरेर हेर्छु'

 

       मैले मेरो कवितामा बनिरहेको पाठक जिज्ञासा छलफलको लागि राखेँ । 'मेरा कविताहरू शिल्प बिनाको इमान्दार सन्देश बाहक हुन्छन् भन्ने आरोप पाठकको छ नि !'

 

       यसमा सबैले आ-आफ्ना मतले शल्यक्रिया गरे । दुईजना अथक बालकहरू अविनाश र निसाम् पसिनाको खेल खेल्दै दौडिरहेका थिए । बाटाभरि मान्छेहरू पसिना पोख्दै, दिमागको उकुसमुकुसिएको प्रदुषण उडाउँदै हिँडिरहेका थिए । हामी हाम्रै कविताको यात्रामा थियौँ । प्रेम भन्दै थिए,'रेखा कवितामा ठूलो स्पेश छ सबै खेल्न सक्ने । कविहरूले जतापनि खेल्न सक्छन् । यो डेरिडाको एउटा ग्याप्स हो ।'

      रेखा कविताको क्षेत्रफल, भविष्य, शक्तिको बारेमा पनि बहस भयो । कान्तिपुरमा केही समय अघि छापिएको श्रवण मुकारुङको कविता 'कतारका कविहरूलाई प्रश्नमा 'नब्बे डिग्री झुकेको सगरमाथा'मा पनि छलफल भयो । सगरमाथा नब्बे डिग्रीमा झुक्छ कि एकसय अस्सी डिग्रीमा छलफल गर्यौँ ।

       हामी कविताको शल्यक्रिया गरिरहँदा पनि चराले गाइरहेका कविता, पानीले छछल्किरहेका कविता र लुकामारी खेलिरहेको घामको कविता दिमागमा कम्प्युटर गरिरहेका थियौँ । त्यस्तै कविताको भलाइको लागि खडा गरिरहेका 'कविता कोष'को पनि हिसाब बिर्सेनौँ ।

     समयले अँध्यारो र झयाउँकीरीले झयाउँ झयाउँको कविता गाउन थाल्दा हामीले आजको रेखा हिँडिसकेका थियौँ । हामीले हिँड्न खोजेको आजको रेखा अविस्मरणीय थियो । दिमागलाई भेन्टिलेसन दियौँ । शरीरलाई टकटकाएर हाम्रा अगाडिका, पछाडिका, लेखिरहेका, लेख्दै गरेका, लेखिन लागेका सबै कविताहरूको शल्यक्रिया गरेर आफैलाई स्फूर्ति बनायौँ । अर्कोपटक 'कविता मेला'मा भेट्ने सल्लाह गरेर 'कविताको फूल र दिमागको रेखा' यात्रा पूरा गर्दै बिदा भयौँ ।

       हाम्रो कविताको खेल, मेला र विमर्श हुन थालेको पनि केही वर्ष बितिसकेको छ । यस वर्षहरूमा कति कविता लेखिए, कति छापिए, कति च्यातिए, कति हराए । हाम्रो अविरल कविताको यात्रा हो । यस यात्रामा हामीले सबै यात्रुहरूलाई बोलाउँदै हिँड्यौ । कोही पारी हङकङ छाडिए, कति काउलुन र कति न्यु टेरिटोरीतिर कति समाजसेवी भए कति राजनीतिज्ञ । अहिले हामी चाहिँ संसारभरि छापिनको लागि फेस बुकतिर आइरहेका छौँ-विशाल क्षेत्रफल बोकेको रेखा कविता लिएर । यस समुद्रमा मिसिन्दै आइरहेका छन् रेखा कविता पहाडकी रानी दार्जिलिङ, आतङ्कारीले भरिएको मुलुक अफगानिस्तान, हिमाल बोकेर उभेको मुलुक नेपाल, जाडोले कठिङ्ग्रयाउने पश्चिमी देश बेलायत र हजारौ टापूहरूको समूह हङकङबाट । यो खुला आकाश भएको कविता हो, यसमा जुनसुकै देश, जाति, वर्गका मान्छेहरू डुबुल्की मार्न सक्छन् । आतङ्कले विश्वलाई निलिरहेको बेला रेखा कविताको आवश्यकता छ भन्ने आव्हान बोकेर हिँडिरहेको यो कविता यात्रा । यो कविता यात्रामा सबै सबैलाई हामी हार्दिक स्वागत गर्दछौ ।




1 2 3 4 5
please rate this article     Poor
Excellent    

 Visitor's Comments !
there are no comments...

Most recent articles in Article / लेख category

महाभूकम्प र सुअवसर
लाहुरेहरू र आदिवासी जनजातीहरू अनागारिक जस्तो
मिथ्याको महाजंगलमा हङकङका नेपाली
नेपाली साहित्यमा युद्ध चेतनाको उपस्थिती
२०६८ सालको नयाँ वर्षले मलाई टेक नाथ रिजाल र भुटानी शरणार्थीहरूको ताजा सम्झाना गरायो
प्रशासनिक काम, स्रष्टाको पहिचान
कविताको फूल र दिमागको रेखा
भौतिक सौन्दर्य कि बौद्धिक सौन्दर्य ?
कविताको कमाल
प्रवासी किरातीहरूले कसरी अध्यन गर्ने किरात सौन्दर्यशास्त्र ?
म घर जाँदैछु
पुरानो आँखाले नयाँ वस्तु हेर्नु भयानक खतरा हुँदोरहेछ
सपनाको देश र माछाको अस्थिपिञ्जर
समुच्च विचारसँग म.....
नेपाली साहित्य प्रतिष्ठानले निर्माण गरेको इतिहासलाई छोएर हङकङ हेर्दा
सम्पादकीय
गीत शुभ र मंछी गल्ली
सृजनशील अराजकता अर्थात अराजकताको अन्त्य

    Links
Column / स्तम्भ

    Random Pick
क्रिष्टोफर कोलम्बस हाँसिरहेछ
अक्सफोर्ड प्रेसको फाइलहरूमा,
ओलीवर क्रम्बेल
र उसको क्रुरता
अझै मेटिएको छैन
इतिहासको पानाहरूमा,

    Statistics
Total Articles
670
Total Authors
231
Total Views
673317
Total Categories
15

  More Links

Srijanshil Sahitya Samaj Hong Kong, Online Literature Collection of all Genre ...
Copyright 2020 © www.literature.bagaicha.com